میلاد پیامبر رحمت وامام صداقت بر مسلمین جهان مبارک

به همین مناسبت شعر زیبای سعدی را از بوستان به تظر می گذرانید:

كریم السجایا جمیل الشیم

نبیّ البرایاشفیع الامم‌

امام رسل، پیشوای سبیل

امین خدا، مهبط جبرئیل

شفیع الوری‌ خواجه بعث و نشر

امام الهدی، صدر دیوان حشر

كلیمی كه چرخ فلك طور اوست

همه نورها پرتو نور اوست

یتیمی كه ناكرده قرآن درست

كتب‌خانه چند ملّت بشُست

چو عزمش برآهخت شمشیر بیم

به معجز میان قمر زد دو نیم

چو صیتش در افواه دنیا فتاد

تزلزل در ایوان كسری فتاد

به لا قامت لات بشكست خرد

به اعزاز دین آب عزّی ببرد

نه از لات و عزّی برآورد گرد

كه تورات و انجیل منسوخ كرد

شبی بر نشست از فلك برگذشت

به تمكین و جاه از ملك برگذشت‌

چنان گرم در تیه قربت براند

كه در سدره جبریل ازو باز ماند‌

بدو گفت سالار بیت‌الحرام

كه ای حامل وحی برتر خرام

چو در دوستی مخلصم یافتی

عنانم ز صحبت چرا تافتی؟

بگفتا فراتر مجالم نماند

بماندم كه نیروی بالم نماند

اگر یك سر مو فراتر پرم

فروغ تجلّی بسوزد پرم

نماند به عصیان كسی در گرو

كه دارد چنین سیّدی پیشرو

چه نعت پسندیده گویم ترا؟

علیك‌السلام ای نبیّ الوری

درود ملك بر روان تو باد

بر اصحاب و بر پیروان تو باد

خدایا به حقّ بنی فاطمه

كه بر قول ایمان كنم خاتمه

اگر دعوتم رد كنی ور قبول

من و دست و دامان آل رسول

چه كم گردد ای صدر فرخنده پی

ز قدر رفیعت به درگاه حی

كه باشند مشتی گدایان خیل

به مهمان دارالسلامت‌ طفیل

خدایت ثنا گفت و تبجیل كرد

زمین بوس قدر تو جبریل كرد

بلند آسمان پیش قدرت خجل

تو مخلوق و آدم هنوز آب و گل ‌

تو اصل وجود آمدی از نخست

دگر هر چه موجود شد فرع تست

ندانم كدامین سخن گویمت

كه والاتری زان چه من گویمت

تو را عزّ لولاك تمكین بس است

ثنای تو طه و یس بس است

چه وصف كند سعدی نا تمام

علیك الصلوة ای نبیّ و السّلام